حریف میطلب

[انیشتین 2]

دوش آگهـی ز یار سـفر کرده داد باد .......... من نیز دل به باد دهم . هرچه باد باد

کارم بدان رسید که همراز خود کنم ........... هر شـام برق لامـع و هـر بامداد باد *

خوب حالا یکی بیاد مشاعره

[انیشتین 2]

دانی که چیست دولت دیدار یار دیدن .............. در کوی او گدایی بر خسروی گزیدن
از جان طمع بریدن آســــان بود ولیکن .............. از دوستان جانی مشکل توان بریدن

[انیشتین 2]

نســـیم باد صبا دوشـــم آگهی آورد ........ که روز محنت و غم رو به کوتهی آورد

به مطربان صبوحی دهیم جامه چاک ........ بدین نوید که بـــاد ســـحرگهـی آورد

[انیشتین 2]

دوش وقــــــــت سحر از غصه نجاتم دادند ............... واندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند
چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی ............... آن شب قدر که این تــازه براتم دادند

[انیشتین 2]

در آن گلشن كه دارد جلوه ي طاووس هر زاغي .......... همان بهتر كه زير بال و پر باشد سر بلبل

[انیشتین 2]

ليلي همه در خنده و بازي است ، چه داند .......... كز ديده چه ها بر سر مجنون رود از دل
گفتي كه برون كن غم من از دل و خوش باش ........ آه ! اين سخن سخت مرا چون رود از دل ؟

[انیشتین 2]

لاله نبود كز كنار بيستون سر مي زند .......... دست خون آلود فرهاد است بر سر مي زند