sasho
7 September 2008, 01:19 AM
روشهاي مهار نيروهاي رانشي و فشاري در تاغها
1- استفاده از ديوارهاي ضخيم در كنار قوس
2- استفاده از منار در اطراف قوس
3- استفاده از ديوار پلهاي در اطراف قوس
4- استفاده از چوبكش. براي اينكه چوبكش بتواند در مقابل نيروهاي رانشي خوب عمل نمايد، معمولاً از چوب درختهايي استفاده ميكنند كه در ابتدا و انتهاي آن شاخه ميباشد، شاخهها باعث هشت و گير شدن ميشوند. در صورتي كه ارتفاع تاغ زياد باشد و دهانه هم بزرگ براي هشت و گير كردن چوب ابتدا و انتهاي آن را كه در ديوار قرار ميگيرد، سوراخ كرده و چوبي ديگر از داخل آن رد ميكنند، براي اينكه چوب كوچكتر از داخل سوراخ كلاف خارج نشود، شياري بالاي چوب كوچك ايجاد كرده و گُوهاي چوبي را با ضربه به داخل شكاف وارد ميكنند.
5- استفاده از كلافبندي دورتادور زمينة قوس. براي اينكه كلافبندي بتواند كارايي لازم را داشته باشد، كلافهايي دور تاغ كشيده و اين كلافها را دورتادور ديوار تكرار ميكنند، محور اتصال كلافها در ديوار بايد بصورت نيمانيم باشد تا بتواند خوب چفت شود، در غير اينصورت كلاف خوب عمل نميكند.
6- استفاده از تركيبهاي آجرچيني. براي مقاوم ساختن قوس در برابر نيروهاي رانشي از تركيب آجرچيني رومي و ضربي استفاده ميكنند، به اينصورت كه ابتدا تا شكرگاه را با آجرچيني رومي كار ميكنند (آجرچيني رومي تا شكرگاه نياز به قالب ندارد) و سپس از آنجا به بعد را آجرچيني ضربي كار ميكنند. علت استفاده از اين روش بخاطر هشت و گير بودنش و نياز نداشتن به قالب تا شكرگاه، در مقابل نيروي رانشي مقاوم ميباشد (نيروي رانشي در شكرگاه به طرف بيرون ميباشد) و آجرچيني ضربي هم بخاطر بالا بودن مقاومتش در برابر نيروي رانشي پس از آجرچيني رومي اجرا ميشود. در اين حالت طاق ضربي قالب اجرايي جهت تاق رومي است كه پس از اتمام طاق ضربي از روي آن طاق اقدام با اجراي طاق رومي مينمايند.
تاغ و تويزة رومي با تاغ دزددر هسته قرار گرفته و محاط ميشود و در بعضي شرايط از زير يا بالاي تاق دزد قابل رويت است.
7- پالانه كردن. در اين روش براي تقويت قوس معمولاً بعد از اجرا پشت آنرا غورة گل ريخته و پس از پر شدن تمام درزهاي مابين آجرها، بين 2 تا 5 رج آجرچيني به روش چپيله انجام ميدهند.
1- استفاده از ديوارهاي ضخيم در كنار قوس
2- استفاده از منار در اطراف قوس
3- استفاده از ديوار پلهاي در اطراف قوس
4- استفاده از چوبكش. براي اينكه چوبكش بتواند در مقابل نيروهاي رانشي خوب عمل نمايد، معمولاً از چوب درختهايي استفاده ميكنند كه در ابتدا و انتهاي آن شاخه ميباشد، شاخهها باعث هشت و گير شدن ميشوند. در صورتي كه ارتفاع تاغ زياد باشد و دهانه هم بزرگ براي هشت و گير كردن چوب ابتدا و انتهاي آن را كه در ديوار قرار ميگيرد، سوراخ كرده و چوبي ديگر از داخل آن رد ميكنند، براي اينكه چوب كوچكتر از داخل سوراخ كلاف خارج نشود، شياري بالاي چوب كوچك ايجاد كرده و گُوهاي چوبي را با ضربه به داخل شكاف وارد ميكنند.
5- استفاده از كلافبندي دورتادور زمينة قوس. براي اينكه كلافبندي بتواند كارايي لازم را داشته باشد، كلافهايي دور تاغ كشيده و اين كلافها را دورتادور ديوار تكرار ميكنند، محور اتصال كلافها در ديوار بايد بصورت نيمانيم باشد تا بتواند خوب چفت شود، در غير اينصورت كلاف خوب عمل نميكند.
6- استفاده از تركيبهاي آجرچيني. براي مقاوم ساختن قوس در برابر نيروهاي رانشي از تركيب آجرچيني رومي و ضربي استفاده ميكنند، به اينصورت كه ابتدا تا شكرگاه را با آجرچيني رومي كار ميكنند (آجرچيني رومي تا شكرگاه نياز به قالب ندارد) و سپس از آنجا به بعد را آجرچيني ضربي كار ميكنند. علت استفاده از اين روش بخاطر هشت و گير بودنش و نياز نداشتن به قالب تا شكرگاه، در مقابل نيروي رانشي مقاوم ميباشد (نيروي رانشي در شكرگاه به طرف بيرون ميباشد) و آجرچيني ضربي هم بخاطر بالا بودن مقاومتش در برابر نيروي رانشي پس از آجرچيني رومي اجرا ميشود. در اين حالت طاق ضربي قالب اجرايي جهت تاق رومي است كه پس از اتمام طاق ضربي از روي آن طاق اقدام با اجراي طاق رومي مينمايند.
تاغ و تويزة رومي با تاغ دزددر هسته قرار گرفته و محاط ميشود و در بعضي شرايط از زير يا بالاي تاق دزد قابل رويت است.
7- پالانه كردن. در اين روش براي تقويت قوس معمولاً بعد از اجرا پشت آنرا غورة گل ريخته و پس از پر شدن تمام درزهاي مابين آجرها، بين 2 تا 5 رج آجرچيني به روش چپيله انجام ميدهند.